Στην ιδέα μου, έδωσε όνομα η Αλεξάνδρα Μερκούρη –η οποία βρήκε την κατάλληλη λέξη– "Nomad", για να περιγράψει τις ανησυχίες μου σε σχέση με τη μαγειρική, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια. Δουλεύοντας μέσα στην κουζίνα, μου έλειπε πάντα η επικοινωνία με τον κόσμο που δοκίμαζε το φαγητό μου. Ήθελα να ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει από τη στιγμή που το πιάτο φεύγει από τα χέρια μου και καταλήγει στο τραπέζι. Μια μικρή κατασκοπία από τον πάγκο της κουζίνας να βλέπεις το πρόσωπο, τις εκφράσεις, τη διάθεση του άλλου, καθώς τρώει, και να παρατηρείς αν αυτό που τρώει του αρέσει, αν δεν του αρέσει ή ακόμα αν δεν είναι σίγουρος… Παρακολουθώντας τον άλλο, καταλαβαίνεις πολλά πράγματα. Άλλο ένα από τα πράγματα που λατρεύω στη μαγειρική είναι η δυνατότητα που μου δίνει να ανακαλύπτω από την αρχή τον εαυτό μου μέσα από αυτήν, να εξελίσσομαι και να μην παραμένω στάσιμος, αλλά να ερευνώ τις γεύσεις και τις διατροφικές κουλτούρες διαφορετικών λαών… Σκέφτηκα, λοιπόν, να δημιουργήσω ένα διαφορετικό "εστιατόριο" και ένα ιδιαίτερο "περιβάλλον σεμιναρίων" που να περιπλανιούνται και να παραβρίσκονται σε διάφορα σπίτια: βασικοί προσκεκλημένοι, οι NOMADs έτοιμοι να προσφέρουν ευχάριστα τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους. Μια πρόταση εύκολη να πραγματοποιηθεί, αφού ήδη έχω υπηρετήσει για χρόνια το private dining και το κατέχω αρκετά καλά, μαζί με τους αγαπημένους μου Co-NOMADs, την ομάδα μου. Τώρα, μπορώ με τον τρόπο αυτό να ακολουθώ το πιάτο μου μέχρι το τραπέζι και να επικοινωνώ με τους ανθρώπους που το απολαμβάνουν, ακούγοντας τις απόψεις και τα σχόλιά τους. Θεωρώ ότι το ωραιότερο κομπλιμέντο για έναν μάγειρα είναι να του λένε: «Το φαγητό σου μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια!»

Και τώρα που το NOMAD από ιδέα έγινε πραγματικότητα, άρχισα ήδη να σκέφτομαι πως θα μπορούσε να παίρνει στο άμεσο μέλλον κι άλλες μορφές και να αποκαλύπτεται με διαφορετικούς τρόπους: το φαντάζομαι να ταξιδεύει σε χώρους έξω από τα όρια κουζίνας, να συμμετέχει σε θέατρα, να επισκέπτεται γκαλερί, να σχετίζεται με το έργο ενός καλλιτέχνη, να αποκαλύπτει τις κρυφές μας γευστικές συνήθειες… κι όλα αυτά γιατί η γεύση γεννήθηκε ταυτόχρονα με την ψυχή του ανθρώπου! Με τη λογική αυτή, ετοιμάζω τον προσωπικό μου χώρο, ένα μέρος ιδιαίτερα φιλικό και συνάμα μυστηριακό, με σκοπό να φιλοξενεί όλους εσάς που θέλετε να μυηθείτε στην φιλοσοφία και την ιεροτελεστία της μαγειρικής. Θα είναι κι αυτός ένας χώρος NOMADας, όσο ασυνήθιστα απίθανο κι αν φαίνεται κάτι τέτοιο. Εμένα μου αρέσει το απίθανο, ειδικά στη μαγειρική. Είναι σαν να προσθέτεις μερικούς κόκκους ροζ πιπέρι μέσα σε ένα γλυκό του κουταλιού Σταφύλι. Την ώρα που ο κόκκος σκάει μέσα στο στόμα, συνειδητοποιείς πώς αυτός ο διόλου πιθανός συνδυασμός μπορεί να είναι απίθανα νόστιμος.

Υλικά αγνά, ποιοτικά, προσιτά, ίσως και καθημερινά, που υπάρχουν μέσα σε κάθε ελληνική κουζίνα, μπορούν να μεταμορφωθούν σε κάτι μοναδικό, σε κάτι μαγικό. Ακόμη και ο μαϊντανός ή το σπανάκι μπορούν να είναι ένα υλικό "gourmet". Μέχρι σήμερα, είχαμε παρεξηγήσει τη σημασία του "gourmet" ως κάτι απρόσωπο κι ακριβό. Αντίθετα η έννοια του "gourmet" σχετίζεται ουσιαστικά με τη χρήση της πρώτης ύλης, άριστης ποιότητας, έξυπνα συνδυασμένη και επιδέξια μαγειρεμένη για τη δημιουργία ενός πιάτου. Πάντα με απλότητα και σεβασμό στην πρωτογενή γεύση. Αν δοκιμάσεις chutney από λωτό –ένα φρούτο αρκετά παραγνωρισμένο–, συνειδητοποιείς το μεγαλείο της απόλαυσης που υπάρχει μέσα στο "Frugal Gourmet". Συνειδητοποιείς την ομορφιά που υπάρχει στις παλιές, κλασικές αξίες, στα αγνά υλικά. Βέβαια, δίνω ιδιαίτερη έμφαση και στα εποχιακά υλικά, που είναι ό,τι καλύτερο έχει να δώσει η φύση την κάθε εποχή του χρόνου, ενώ πάντα σχεδιάζω το μενού μου βασισμένος πάνω σε αυτά. Χωρίς την πρώτη ύλη δεν μπορεί απλά να υπάρξει το Frugal Gourmet, δεν μπορεί απλά να υπάρξει η μαγειρική. Σχετικά με τη σημασία της "πρώτης ύλης", τολμώ να πω πως θαυμάζω τόσο έναν καλό τυροκόμο όσο κι έναν καταξιωμένο chef: και οι δύο αγαπούν την πρώτη ύλη και την σέβονται, καθιστώντας την το κύριο συστατικό της επιτυχίας τους! Συνθέτουν τα υλικά με μαεστρία και ταλέντο για το καλύτερο αποτέλεσμα. Γιατί η σύνθεση των υλικών έχει τεράστια σημασία σε όλους τους τομείς αλλά κυρίως στη μαγειρική: η σάλτσα δεν πρέπει να καλύπτει τις υπόλοιπες γεύσεις ενός φαγητού, αλλά ούτε ο άνθρωπος τη στιγμή που τρώει μπορεί μόνος του να δημιουργήσει γευστικά το φαγητό του από τα διαφορετικά υλικά που βρίσκονται απλωμένα και χωρισμένα πάνω στο πιάτο. Πιστεύω σε αυτό που ονομάζω "Αρχιτεκτονική του πιάτου": κύριο μέλημα μου είναι όποιος δοκιμάζει το φαγητό μου να μπορεί με μια μπουκιά να νιώσει όλες τις γεύσεις, όλα τα αρώματα, και να απολαύσει μια γευστική εμπειρία ολοκληρωμένη. Ο μάγειρας οφείλει ό,τι μαγειρεύει να το προσφέρει με ξεκάθαρες γεύσεις χωρίς περιττά συστατικά. Για μένα, "Frugal Gourmet" σημαίνει το τέλος της εποχής της Γαρνιτούρας και η αρχή της εποχής της Ουσίας, δίνοντας έμφαση μονάχα στο καλό φαγητό. Υπάρχει κάτι πιο "gourmet" από αυτό;

H ιδέα του NOMAD είναι να περιπλανιέται από σπίτι σε σπίτι, να δημιουργεί ένα φιλικό περιβάλλον με μοναδικό σκοπό την απόλαυση αυτού που ονομάζουμε "καλό φαγητό". Κάθε μέλος του NOMAD –ο NOMADας– προσπαθεί να μοιράζεται πράγματα με τους άλλους γιατί απλά αυτό είναι στη φύση του. Έτσι, δημιούργησα τις NOMAD's activities, όπου αποτελούνται κυρίως από τα Dinners και τα Seminars. Μέσα από τις δραστηριότητες του NOMAD, ο chef βγαίνει από τον μικρόκοσμο της κουζίνας του και μοιράζεται την αγάπη του και τις γνώσεις του για το φαγητό.

Nomad Dinners

Το ξεχωριστό "εστιατόριο" του NOMAD ταξιδεύει και επισκέπτεται κάθε φορά διαφορετικά σπίτια. Πρακτικά, σας προσφέρουμε φαγητό μαγειρεμένο στο χώρο σας από ένα ειδικό NOMAD's Menu που απευθύνεται σε μια συγκεκριμένη λίστα καλεσμένων η οποία δεν μπορεί να ξεπερνά τα 12 άτομα, αφού αυτός είναι ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός ατόμων που πιστεύω ότι μπορεί να εξυπηρετηθεί, μαγειρεύοντας μέσα σε μια οικιακή κουζίνα, για ένα γεύμα με καθιστούς καλεσμένους. Φυσικά, ο αριθμός των καλεσμένων μπορεί να αυξηθεί αν μιλάμε για ένα high-tea party, ένα brunch ή ένα finger-food party. Τα NOMAD's Dinners μπορούν επίσης να καλύψουν τις ανάγκες ενός εταιρικού δείπνου ή ενός exclusive dinner party για όσους θέλουν να δώσουν πιο προσωπικό και ιδιαίτερο χαρακτήρα σε μια επαγγελματική συνάντηση. Το NOMAD's Menu διαμορφώνεται συχνά και προσαρμόζεται σε κάθε περίσταση και σε κάθε εποχή –αφού ως chef αγαπώ τα εποχιακά υλικά, προσπαθώντας να δουλεύω μόνο με αυτά, και σέβομαι τις ιδιαίτερες απαιτήσεις των ανθρώπων που με εμπιστεύονται–, ενώ αντίστοιχα υπάρχουν και ξεχωριστά εορταστικά NOMAD's Menus. Τα NOMAD's Dinners παρέχουν μόνο το φαγητό και το κρασί, ενώ για το σερβίρισμα χρησιμοποιούνται τα σκεύη και τα σερβίτσια του σπιτιού. Στην προσπάθεια μου να υπάρχει μια αίσθηση οικειότητας και ξεχωριστής φροντίδας προς τον καλεσμένο, μου αρέσει να σερβίρω κι ο ίδιος –ακολουθώντας με τον τρόπο αυτό τα πιάτα μου μέχρι το τραπέζι–, και να συνομιλώ με τους ανθρώπους που θα τα γευτούν.


Nomad Seminars

Τι καλύτερο από το να μαθαίνεις περισσότερα πράγματα για κάτι που αγαπάς; Έχοντας αυτή τη σκέψη στον μυαλό μου δημιούργησα τα NOMAD's Seminars, σεμιναριακά μαθήματα μαγειρικής. Ως NOMAD chef, μου αρέσει να μεταδίδω στους άλλους την εμπειρία μου και τις γνώσεις μου. Με ενδιαφέρει οι περιπλανήσεις μου να καταλήγουν σε μια κουζίνα που δεν θα μαγειρεύω πια μόνος μου: ο οικοδεσπότης της κάθε κουζίνας διαλέγει το NOMAD's Seminar που του ταιριάζει κι αν επιθυμεί προσκαλεί και μερικούς φίλους του για να απολαύσουμε όλοι μαζί τη μαγεία του μαγειρέματος. Εκεί τους υποδέχομαι με χαμόγελο και τους καλωσορίζω με ένα μικρό δώρο: το NOMAD's Box, –το οποίο περιέχει μια ποδιά, μια πετσέτα, ένα μπλοκ σημειώσεων και τις συνταγές του σεμιναρίου. Το NOMAD's Seminar διαρκεί περίπου 3 ώρες, με επιλεγμένη μουσική σύμφωνα με το θέμα του κάθε σεμιναρίου. Και το καλύτερο το αφήνουμε για το τέλος: Όλοι μαζί, γύρω από το τραπέζι του οικοδεσπότη, απολαμβάνουμε ό,τι έχουμε μαγειρέψει, πάντα συντροφιά με το κατάλληλο κρασί και την ανάλογη μουσική.

• ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ
•   |  
• ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ

«Το άρωμα είναι η ουσία της κουζίνας, η διαφορά ανάμεσα σε ένα μέσο γεύμα και μια αξιομνημόνευτη περίσταση.»
Paul Gayler

«Δεν υπάρχει πιο ειλικρινής αγάπη από αυτήν για το φαγητό.»
George Bernard Shaw

«Δεν είναι ανάγκη να μαγειρεύεις φαντεζί ή περίπλοκα αριστουργήματα. Απλά μαγείρεψε καλό φαγητό, από φρέσκα υλικά.»
Julia Child

«Το φαγητό της μαμάς είναι το μόνο που μπορεί να γαληνέψει την ψυχή σου.»
Ελένη Ψυχούλη

«Το να μαγειρεύεις για τους άλλους είναι μια γενναιόδωρη και πολιτισμένη πράξη, έστω κι αν είναι απλά μια κατσαρόλα με φασόλια.»
David Tanis

«Τρώω απλά για να βγάλω το φαγητό από το μυαλό μου.»
N. F. Simpsond

«Όταν ψήνεις, ακολούθησε τις οδηγίες. Όταν μαγειρεύεις, προχώρα με τη δική σου γεύση».
Laiko Bahrs

«Ο τρόπος που κόβεις το κρέας σου αντικατοπτρίζει τον τρόπο που ζεις».
Κομφούκιος

«Το ρύζι γεννιέται μέσα στο νερό και πρέπει να πεθάνει μέσα στο κρασί».
Ιταλική παροιμία

«Το πιο αξιοσημείωτο πράγμα με τη μητέρα μου ήταν ότι επί τριάντα χρόνια δεν σέρβιρε την οικογένεια τίποτα άλλο εκτός από αποφάγια. Το αρχικό γεύμα δεν βρέθηκε ποτέ».
Calvin Trillin

«Το μαγείρεμα δεν είναι χημεία. Είναι τέχνη. Απαιτεί [περισσότερο] ένστικτο και γούστο παρά ακριβείς μετρήσεις».
Chef Marcel Boulestin

«Να θυμάστε ότι μια καλή σαρδέλα είναι πάντα προτιμότερη από έναν όχι και τόσο καλό αστακό».
Chef Ferran Adria

«Ένα από τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει τακτικά να σταματάμε ό,τι άλλο κάνουμε και να αφιερώνουμε την προσοχή μας στο φαγητό».
Luciano Pavarotti

«Το σπουδαίο φαΐ είναι σαν το σπουδαίο σεξ. Όσο πιο πολύ το έχεις, τόσο περισσότερο το θέλεις».
Gael Greene

«Το να τρως είναι αναγκαιότητα, το να τρως έξυπνα είναι τέχνη».
De la Rochefoucault

Άρωμα για εμένα σημαίνει το άυλο υλικό που φέρει μνήμη στη μαγειρική μου, το καθένα ξυπνάει μια διαφορετική αίσθηση και αναπαραγάγει μια θύμηση από τα παλιά...

αγριοκύμινο-κάρβι
αλμπαρόριζα-πελαργόνιο ή γεράνιο
άρκευθος-κεδροκούκουτσο
αστεροειδής γλυκάνισος-ιλλίκιο
γαρίφαλο-μοσχοκάρφι
γλυκόριζα-γιάμπολη
δίκταμο-μαλλιαρόχορτο
εστραγκόν-δρακόντιο ή τραχούρι
κανέλλα-κινάμωμον
κάρδαμο-ελεττάρια
κρόκος-σαφράνι
λεβάντα-χαμολίβανο ή λάμπρη
λεμονόχορτο-κιτρονέλλα
λουίζα-λίππια
μαϊντανός-πετροσέλινο
μελισσόχορτο-βάλσαμο
μέντα-ηδύοσμος
μοσχοσίταρο-τσιμένι
μουστάρδα-σινάπι
μυρώνια-χαιρέφυλλο
πιπερόριζα-τζιτζίμπερη ή ζιγγίβερης
ρίγανη-σαμψυχιά
σουμάκι-ρους
σχοινόπρασο-πρασουλίδα

http://www.paulgayler.com
Το μαγειρικό μου ίνδαλμα.

http://www.charlietrotters.com/restaurant
Από τα πιο ωραία γλυκά του κόσμου. Ο απόλυτος συνδυασμός του γλυκού με μπαχαρικά και φρέσκα αρωματικά.

http://www.frenchlaundry.com
Ένας άλλος αγαπημένος σεφ, ο Thomas Keller. Είναι ιδιοκτήτης ενός από τα καλύτερα εστιατόρια στην Νάπα της Καλιφόρνια και ήταν από τους πρώτους που φύτεψε σε περιβόλια και μετά σέρβιρε στους πελάτες του φαγητό μαγειρεμένο από τα δικά του λαχανικά και χορταρικά.

http://www.davidtanis.com
Τον ανακάλυψα πρόσφατα, είναι ένας σοφιστικέ σεφ που πέταξε τις κουτάλες του και κάνει μικρά τραπέζια μόνο στο σπίτι, στη Νέα Υόρκη και στο Παρίσι.

http://www.noma.dk/
Ένα από τα πιο διάσημα εστιατόρια στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Βρίσκεται στην Κοπεγχάγη και δίνει μεγάλη έμφαση στην αξιοποίηση της πρώτης ύλης, κάτι που ταιριάζει με τη δική μου φιλοσοφία.

http://www.ludolefebvre.com
Η νέα τάση της μαγειρικής σε όλο τον κόσμο: Μια καντίνα που πηγαίνει από πόλη σε πόλη και μαγειρεύει φαγητό του δρόμου.

http://www.donnahay.com.au
Δημιούργησε τη νέα τάξη πραγμάτων στη μαγειρική μέσα από τα περιοδικά της. Απλές, γρήγορες συνταγές, αλλά με εξαιρετικό τρόπο παρουσιασμένες.

http://www.stjohnhotellondon.com/restaurant/breakfast
Απλά, το καλύτερο breakfast του Λονδίνου!

http://www.lepainquotidien.us/#/en_US/locations
Ένα από τα πολύ ωραία projects, που θα ήθελα να κάνω στην Ελλάδα. Το δοκίμασα στο Marais στο Παρίσι και ενθουσιάστηκα.

http://www.ecurry.com/blog
Ένα blog συνταγών, μια άποψη που ταιριάζει με τη μαγειρική μου και ειδικά με τη χρήση φρέσκων αρωματικών στα γλυκά.

http://honestcooking.com
Σχετικά νέο αμερικάνικο site μαγειρικής. Όποιος θέλει να ανακαλύψει αυθεντικές αμερικάνικες συνταγές με ευρωπαϊκό αέρα, θα τις βρει εδώ.

http://www.henricartierbresson.org
Η αποτύπωση μιας εικόνας, μιας γεύσης, μιας στιγμής που μπορεί να διαρκέσει μια ολόκληρη ζωή! Ο νους, το βλέμμα, μα πάνω απ' όλα η καρδιά σε ευθυγράμμιση. Ένας τρόπος να ζεις και να δημιουργείς.

http://www.tate.org.uk/modern
Από τις πιο ωραίες και επιβλητικές galleries στον κόσμο.

http://mccabephotos.com
Έχει αποτυπώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την παλιά, αυθεντική Ελλάδα. Αυτό που θα έπρεπε να είναι σήμερα η Ελλάδα και δυστυχώς δεν είναι. Η Ελλάδα που νοσταλγούμε είναι η Ελλάδα μέσα μας, εκείνη που μας εμπνέει.

http://paulocoelhoblog.com
Εκεί ανακάλυψα την αλχημεία της μαγειρικής.

http://www.yatzer.com
Μου αρέσει πάρα πολύ η δουλειά που κάνει ο Βογιατζής!

http://www.zaha-hadid.com
H κατάργηση των Ορίων, οι αλλεπάλληλες πολλαπλές προοπτικές, ένα νέο σύμπαν.

http://www.neilbarrett.com
Αν ήμουν σχεδιαστής μόδας, θα ήμουν ο Neil Barrett. Λιτότητα στις γραμμές, καθαρότητα στα υφάσματα και σοφιστικέ, όχι επιτηδευμένο στυλ.

http://www.fodors.com/world/europe/france/provence
Ο αγαπημένος μου προορισμός, η Προβηγκία. Τον ερωτεύτηκα ακόμη περισσότερο μετά το «Άρωμα» του Ζίσκιντ, το βιβλίο και την ταινία.

Όλα ξεκίνησαν στις 5 Μαρτίου 1981 στη Σάμο –Ιχθύς στο ζώδιο, εξ ου κι η καλλιτεχνική ματιά πάνω στα πράγματα. Από τότε μέχρι και σήμερα, η Σάμος παραμένει για μένα το σημείο αναφοράς –και λέω «από τότε», γιατί από πολύ μικρός έχω στο μυαλό και στην καρδιά μου τις γεύσεις, τα αρώματα, τα χρώματα του τόπου μου. Γεννήθηκα σε μία αγροτική οικογένεια και μεγάλωσα μέσα στα μποστάνια, τα χωράφια και τα περιβόλια. Δεν μπορώ να περιγράψω το πόσο με έχουν σημαδέψει τα βιώματα της παιδικής μου ηλικίας. Το διαπιστώνω καθημερινά με τον τρόπο που εκτιμώ και χρησιμοποιώ τις καταπληκτικές πρώτες ύλες, τα λαχανικά, τα φρούτα, τα μυρωδικά. Μαγειρεύω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου! Κρυβόμουν στα ντουλάπια της μάνας μου κι έκανα τις δικές μου αλχημείες, τις δικές μου γευστικές αταξίες. Το πρώτο μου γλυκό πιάτο ήταν μπισκότα Παπαδοπούλου με αβγό χτυπητό, ενώ το πρώτο αλμυρό πιάτο μου ήταν μια ομελέτα στην οποία έβαλα τις πατάτες ωμές. Πάντα ήθελα να είμαι κοντά στην κατσαρόλα που έβραζε και στον φούρνο που έκαιγε, για να βλέπω τα μακαρόνια από το πακέτο να μαλακώνουν και να παρατηρώ πως φουσκώνει και χρυσώνει το κέικ μέσα στη ζεστασιά. Λίγα χρόνια αργότερα, υπέγραφα στα βιβλία μαγειρικής της μητέρας μου ως «Ανδρέας Λαγός, chef de Paris»...

Ως μελλοντική επαγγελματική ενασχόληση σκεφτόμουν επίσης την ανθοκομία (μια από τις δραστηριότητες της οικογένειας) και τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων: δύο δραστηριότητες που έχω διατηρήσει μέχρι σήμερα ως χόμπι – αλλά η μαγειρική με κέρδισε με διαφορά. Στα 17 μου, τελειώνοντας το λύκειο, ήρθα στην Αθήνα για να σπουδάσω Μαγειρική και Ζαχαροπλαστική στη σχολή Le Monde. Τον πρώτο χρόνο έκανα μια εξαιρετική πρακτική στο ξενοδοχείο Doryssa, στη Σάμο, μαθαίνοντας τη δουλειά στο πλευρό ενός εκπληκτικού chef της παλιάς σχολής. Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που με έμαθε είναι ότι «όποιος δουλεύει, κάνει λάθη». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο –τώρα που είμαι κι εγώ πλέον στη θέση του chef– παραμένω ανεκτικός στην κουζίνα. Η συνεργασία που με καθόρισε ξεκίνησε αμέσως μετά, όταν συνεργάστηκα με την ομάδα του εστιατορίου Αριστερά-Δεξιά. Από εκεί βρέθηκα στην Τομάτα στη Σαντορίνη, στον Αστερία στο Sani Resort της Χαλκιδικής, και σε διάφορα εστιατόρια σε όλη την Ελλάδα. Ήταν μια εποχή γεμάτη ανεμελιά και απίστευτη όρεξη για δουλειά. Ένα από τα πράγματα που ανακάλυψα μέσα από τη συνεργασία μου με τον Χρύσανθο Καραμολέγκο ήταν η ανάγκη επικοινωνίας με τον κόσμο για τον οποίο μαγειρεύω –έτσι οδηγήθηκα στο private dining, αρχικά στο Chef at Home και στη συνέχεια στη δική μου ιδέα, το NOMAD by Andreas Lagos. Σαν NOMAD της κουζίνας, συνεχίζω μέχρι σήμερα να ταξιδεύω συνεχώς στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες, όπως στην Τουρκία, στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, στην Ιταλία, εξερευνώντας το μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας της Μαγειρικής που ονομάζεται Μεσογειακή Κουζίνα. Ακόμη σχεδιάζω να επισκεφτώ τη χώρα των Βάσκων, το Λονδίνο, καθώς και χώρες της Ασίας, για να ανακαλύψω εκεί γεύσεις, τεχνικές ή οτιδήποτε άλλο μου φανεί ενδιαφέρον, και να το εντάξω στη δική μου NOMAD φιλοσοφία. Πάντα μου άρεσε να μαθαίνω πράγματα: ανάμεσα σε πολλά άλλα, ασχολήθηκα δύο χρόνια με την οινολογία στην Οινοθήκη του sommelier Δημήτρη Χατζηνικολάου. Σήμερα διδάσκω –ενώ δεν έχω σταματήσει να μαθαίνω- μέσα από τα NOMAD's Seminars αλλά μέσα κι από τα μαθήματα μαγειρικής που παραδίδω σε συνεργασία με τον οργανισμό Πύρνα και με άλλες μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο των τροφίμων.

Παράλληλα, συνεργάζομαι με διάφορα εστιατόρια σε συμβουλευτικό επίπεδο. Όταν δεν μαγειρεύω, γράφω συνταγές για τις Γλυκιές Ιστορίες, το περιοδικό του Στέλιου Παρλιάρου, για τον gastronomos.gr, καθώς και ετοιμάζω τα καινούργια μου βιβλία. Κι όταν ακόμα δεν κάνω τίποτα από όλα αυτά, λατρεύω να ασχολούμαι με τον κήπο στη βεράντα μου, να παίζω με την γάτα μου τη Σούσι, να παρακολουθώ σινεμά, να ακούω μουσική, ενώ όταν τα καταφέρνω, ταξιδεύω στο νησί μου κι επισκέπτομαι τον μικρό Απόστολο, τον γιο της αδερφής μου. Ξαναγίνεσαι παιδί μέσα από την επαφή με τα παιδιά. Κι εγώ ξαναγυρνάω στα μποστάνια και τα περιβόλια της παιδικής μου ηλικίας, για να ξαναρχίσει το παραμύθι από την αρχή –το παραμύθι της περιπλάνησης στη μαγική μαγειρική...

5 πράγματα που δεν θα μαθαίναμε ποτέ από τον Ανδρέα, αλλά ευτυχώς που υπάρχουν οι φίλοι...

«Στα 19 του κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό Μεσογειακής Μαγειρικής στην Κρήτη.»
Αθηνά Μάνωλα, φωτογράφος.

«Στα 22 του, έχει αναφερθεί στην δανέζικη Vogue ως "ο νεαρότερος σεφ της Ευρώπης", όταν ήταν στο εστιατόριο Αστερίας στο Sani Resort.»
Γιάννης Γραμμένος, μάγειρας.

«Το διεθνές site μαγειρικής Star Chef τον ανέφερε σε ηλικία 23 ετών, όταν ήταν sous-chef στο εστιατόριο Αριστερά-Δεξιά.»
Βασίλης Παυλίδης, aesthetic designer

«Έχει δει και σπουδάσει τη μαγειρική από κάθε πλευρά –και στους… ματωμένους πάγκους της κρατικής Σχολής Κρέατος και στην… κουζίνα-χειρουργείο του Ritz στο Παρίσι, κάνοντας σεμινάρια γαλλικής παραδοσιακής κουζίνας.»
Νάντια Κουνάδη, επιχειρηματίας

«Δεν έχει ιδέα ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό.»
Μαρία Παπαγρηγορίου, δημοσιογράφος